บันทึกการเดินทาง

เข้ามหาวิทยาลัยครั้งแรกก็ได้อยู่ชมรมพุทธนี่แหละที่ถือว่ามีสาระแก่นสารที่สุด เพราะการที่ได้อยู่ที่ชมรมนี้ ทำให้ตัวเองรู้สึกว่า ได้ทำประโยชน์ให้กับตนเองและผู้อื่น สิ่งที่ประทับจิตประทับใจมากที่สุด ก็คงจะเป็นการที่ผมได้รู้จักกับ วัดอัตตมโน จ.อุดรธานี บ้างก็เรียก วัดเมตตากิตติคุณ บ้างก็เรียกวัดอัตตมโน บ้างก็เรียกวัดภูน้อย ส่วนตัวผมเองเรียกวัดอัตตมโน พูดถึงบรรยากาศของวัด วัดนี้ตั้งอยู่บนเขาน้อย เป็นวัดป่า ต้นไม้มาก บรรยากาศร่มรื่น เหมาะสำหรับผู้ที่ใฝ่หาความสงบโดยแท้
ชมรมพุทธศาสน์และประเพณี มหาวิทยาลัยขอนแก่น มีโครงการธรรมจาริก กับธรรมสัญจรนี่แหละที่ถือว่าเป็นจุดเด่น ธรรมสัญจรคือการเดินทางแสวงบุญไปตามวัดพ่อแม่ครูอาจารย์ เพื่อไปสักการะพระธาตุ พระเจดีย์ต่างๆ จังหวัดที่เดินทางไปบ่อยๆเช่น อุดร สกลนคร หนองคาย มุกดารหาร ประมาณนี้ อีกโครงการที่ถือว่าขาดไม่ได้คือ ธรรมจาริก ซึ่งจะจัดในช่วงปิดภาคเรียนเดือนมีนาคม ธรรมจาริก ถ้าพูดง่ายๆก็คือ การไปปฎิบัติธรรม ฝึกกายใจให้สงบมีสติ ซึ่งวัดที่ผมได้ไปปฎิบัติธรรมก็คือวัดอัตตมโนที่ผมกล่าวถึงข้างต้นนั่นเอง นอกจากทั้งสองกิจกรรมนี้ ชมรมฯก็มีกิจกรรมดีๆอีกมากมาย และสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดที่ชมรมมีผมคิดว่ามันคือ กัลยาณมิตร ไม่ว่าจะเป็น พี่ๆเพื่อนๆน้องๆที่คอยดูแลซึ่งกันและกัน แนะนำ ชักชวนในทางที่ดีเลิศประเสริฐ ซึ่งผมคิดว่าโชคดีเหลือเกินที่ได้รู้จักมิตรภาพที่ดีเช่นนี้